دلهای بیقرار

دوست خوب من ! سلام

اشک ، سخنگوی عشق است. سکوت ، شکنجه گاه ابدی دوستی هاست. بزرگترین شکنجه آن است که نه بشنوی ، نه بگذاری بگویند. می خواستم بگویم، سکوت کردی !!!

دوست خوب من ! سلام

دریغ . و دیگر هیچ . این است تمام سهم من از زندگی. نیتها بدشده اند.سوء ظن ، راه بر دوستی ها بسته است. دلها ،کبوتر را از یاد برده اند، که در بی ریایی هوا پر می گشاید. پرواز را . آسمان را .باران را. انسان را........ سیاه نه، که سیاهی همه جا را فرا گرفته است. نیت بد ، از شیر درنده هم خطرناکتر است. منافع ، مصالح را به حاشیه رانده اند. دوستی،کالا شده است.اسباب معامله . تا ندهی نمی دهند. نه دل ، نه وقت. نه بوسه ای که شادت کند.

دوست خوب من !

به من سری بزن . من در سکوت خانه دارم!.

هر روز

می روم گم شوم در انبوه خاطراتی كه بعد ِتو بايد ...

بعد از اين استکان زهرآلود ، چون پروانه به خواب خواهم رفت

جای قند و نبات، عزراييل بر سرم گرد مرگ می سايد

آرزوهای كوچكم را حيف می برم با خودم به گور اما

آرزو می كنم تو خوش باشی ، حسرتت بر غمم می افزايد

مجلس ختم من كه می آيی ، يك لباس سفيد بر تن كن

بارها گفته ام به تو عزيزم ! رنگ مشكی به تو نمی آيد

         بخت و اقبال مرا می دانی

                   پس چرا می دهی آزار مرا

زندگی شهد گل است

      زنبور زمان می خوردش

     آنچه می ماند   

                            عسل خاطره هاست  

ما منتظر نظرات و پشنهادات شما هستیم.

فرصت تنگ است.برای با هم بودن ، ممکن است بقدر چشم بر هم زدنی دیر شده باشد.اما همین لحظه را اگر در نیابی ، افسوس و دریغ ابدی را باید به دش بکشی.

تنها راه رسیدن به دهکده شادیها، گذر از پل دوستی هاست. دشمنی ها راه به جایی نمی برند.راه به بیراهه می برند. و بیراهه راه نیست.

اگر پای ورقه دوستی ها، مهر صداقت نخورده باشد، مشروط و رفوزه شدن در امتحانات زندگی حتمی است.صداقت، ضامن بقای دوستی های پاک و معصومانه است.که با دورغ،روزی،ماهی،سالی شاید بتوان کسی را فریب داد ،اما به عمری نه. برای ماندن در یاد و خاطر و دل دیگران،تنها یک چیز لازم است.نه دورغ،نه فریب،نه مال،نه زیبایی،نه هیبت نه هیکل،........که صداقت.

تیغ در قلب و دل و در استخوانم می کنی

با نگاه آخرینت نصف جانم می کنی

گیرم از من می کنی دل می روی تا دورها

پس چرا آزار این روح و روانم می کنی

در خیالم بود میایی بمانی پیش من

این دل رنجیده را از نو جوانم می کنی

من گمان کردم که تو همپا همتای منی

بی امید وهمدم و تاب و توانم می کنی

زخم خوردم ،زجر بردم ، تا همیشه ساکتم

ساکتم ، خونابه در اب دهانم می کنی

جان من! دل کندن از تو سخت نیست

پای رفتن را علیل و ناتوانم می کنی

بی خدا حافظ مرو وقتی که محتاج توأم

سیرم از دنیا و این جان و جهانم می کنی

دستهایت می توانستند یاریگر شوند

با دریغ دست خود آتش به جانم می کنی

می روم تا گم شوم در هایهوی کوچه ها

وقتی انگشت نشان  این و آنم می کنی

اگر شروع یک دوستی با صداقت و راستی همراه باشد ، مشکلات پیش رو ، زجرها و سختی های راه قابل تحمل تر خواهند بود.حتی اگر جدایی بر این دوستی سایه بفکند. اما اگر شروع دوستی ، با دروغ و فریب و دورویی همراه باشد ، با رو شدن حقیقت، نفرتی غیر قابل تحمل بر روح و جان آدمی سایه می افکند که زجر آن تا مدتها روح و روان آدمی را می آزارد.

دوست خوب من!

دوست داشتن ،گناه نیست. بهترین سهم آدمی از زندگی است. هر چند با غصه همراه باشد.هر چند با دلهره و اضطراب روزگار بگذرد.سهم من تو نیستی. دوست داشتن توست.آنرا از من دریغ نکن.

                                                        قربانت : پریسا

دوست خوب من ! سلام

هرگاه کسی دوستش را بانام  کو چکش صدا می زند،قلبش را برای همیشه مال خودش مکند.

                                                             قربانت : پریسا

در نبود بال و پرهایی که در حال پروازند سقوط تکراری ست

آیء پرنده مهربان

برای حرمت پرواز

حتی اگر می توانی

 آسمانت را عوض کن

                                                 قربانت:پریسا