تو....
يه همزبوني يه مهربوني
براي قلب تنهام عاشقونه ميخوني
تو....
فصل بهاري خزون نداري
تو شوره زار قلبم آرزو رو مي كاري
حالا بخون تا بدونم هم صدا هستيم
اگه با هم نباشيم از خود جدا هستيم
غربت من هر چي كه هست از با تو بودن بهتره
آخر خط زندگي اين نفسهاي آخر
وقتي دارم با هر نفس از اين زمونه سير ميشم
وقتي با يه زخم زبون از اين و اون دلگير ميشم
اين آخر راه ديگه بايد كه تنها بميرم
تنها تو اوج بي كسي تو غربت آروم بگيرم
بايد برم بايد برم
بايد كه بي تو بپرم
آخ كه چه سنگين ميزنه اين نفسهاي آخرم
مهدیه....
خداحافظ ....
از اينجا كه پر از غمه خسته شدم مي خوام برم
قلبم و كه دادم به تو ديگه بايد پس بگيرم
موندن هرگز خداحافظ
ديگه ميرم
اگه يه روز دردهاي دنيا بريزه تو قلب من
ستاره ها خاموش بشن تو آسمون شب من
من ميميرم ديگه ميرم
خداحافظ ديگه رفتم پايان ثانيه منم
هر جا كه ساعت ببينم عقربه هاشو ميشكنم
حتي نشد واسه يه بار من بدي هاتو خوب كنم
خورشيد و كشتم تا ديگه خودم به جات غروب كنم
مهديه....
تنگ غروب هواي تو
تنگ غروب صداي تو
تنگ غروب راه افتادم دنبال رد پاي تو
همه جا رو گشتم از تو ردپايي نيست كه نيست
هيچ كجايي يه نشوني يا صدايي نيست كه نيست
چشام به راه جاده ها سواره ها پياده ها
مي رفتن و مي اومدن اما نبودن گل من
خسته شدم....
دلم گرفته اين روزها غم خونه كرده تو صدام
بارون غصه انگاري ميباره تو ترانه هام
عاشق بودم خسته شدم
خسته شدم ديگه ميرم گريه نكن
دل....
بيا بريم از عشق ديگه نگيم
درد عشقي كه كشيديم جز خدا به كسي نگيم
ازم نخواه بيشتراز اين اسير اين قفس باشم 
مهدیه...
نگو اين دل دوري عشق تو باور كرده
دل من خسته از اين دست به دعاها بردن
همه آرزوهام با رفتن تو مردن
حالا من يه آرزو دارم تو سينه
كه دوباره چشم من تو را ببينه
حيف لحظه هاي خوبي كه براي تو گذاشتم
حيف غصه اي كه خوردم چون ازت خبر نداشتم
حيف از اون روزا كه كلي ناز چشماتو كشيدم
حيف شوقي كه تو گفتي داري اما من نديدم
حيف حرفهاي قشتگي كه براي تو نوشتم
حيف روياهام كه واسه تو از قشنگياش گذشتم
حيف شبها كه نشستم با خيالت زير مهتاب
حيف وقتي كه تلف شد واسه ديدن تو تو خواب
چي بگم از دست تو اي روزگار
اي كه در ناپايداري پايدار
ديگه دستت رو بزار تو دست من
به تو چي ميرسه از شكست من
ازم آرام و بگير راحت دنيام و بگير
از لبم جام و بگير و دل خوشيهام و بگير
اما احساسي كه من بهش دارم ازم نگير
HAPPY VALENTIN
دوستاي عزيز ولنتاين مبارك
دیروز را دانسته آمدیم
امروز ندانسته عاشقیم
و فردا روز را ... ای رند مانده بر دو راهی دریا و دایره
خدا را چه دیده ای !
(به چه کسی مربوط!)
می روم کتابی بخوانم ،هر چه که باشد .
می روم از میان همه نامها
چیزی،چراغی،چیزی شبیه چراغی بیابم .
هی میرسم کنار ستاره و باز مقصدم جای دیگری ست .
باید به گونه يی از کف هفت دریا و دایره بگذرم
که جای پای مرا توفان و پرگار نبیند،
زور که نیست ،نمی خواهم این صفوف ساکت و مغموم
حروف ساده مرا دریابند ، آینه لو می رود، ستاره لو می رود،
نرگس و هوای ساعت سه،
سرود مخفی ماه لو می رود .
هی می رسم کنار دانستگی
اما باز ندانسته عاشقم!
می روم کتابی برای گریز از گمان گریه بخوانم ،
می روم از میان تمام رؤیاها
رازی،آوازی،رازی شبیه آوازی شبیه اوازی بیابم .
هی می رسم کنار خویش و باز سایه سار صدای تو جای دیگریست .
زور که نیست ، کوتاه بیا دل نامسلمان منِِ خراب !
پنهانگریز قید و قاعده را اختیاری از آبروی آینه نیست،
ترا نیز به انعقاد هر آری بی دلیل عادت نداده اند !
گم شدم تو شب چشماش بلكه عاشقم بدونه
واسه سر سپردگي هاش ديگه لايقم بدونه
اما امروز يه غريبست كه فقط به من مي خنده
دل ديونه مي دونه در رو ديونه مي بنده
در رو ديونه مي بنده
چي شده اون همه احساس اين و هرگز نمي دونم
ديگه بستمه شكستن نمي خوام عاشق بمونم
دنبالم نيا نمي خوام تو هم مثل من تو تاريكي ها گم بشي ...
مهدیه...
هر روز از تكرار اسمت به نفس نفس مي افتم
نه به فكر كار ديگه نه به ياد كس مي افتم
پاكي عشق تو مثل رنگ سبز نو بهاره
هر چي كه قشنگ و زيباست تو رو ياد من مياره
بگو كه تو هم مثل من عاشق و ديوونه اي
تو گل يكي يه دونه عزيز اين خونه اي
مهدیه ...
فاصله های بین دوعاشق را چه چیز پر می کند ؟. جز سکوت ؟ جز اشک؟.......................
اشکهایت را پاک کن، نگران نباش . همه داستانهای عاشقانه اینگونه اند. تو تنها نیستی . تو هم
یکی از شاهدان تنها هستی. تو شاهد تنهایی خویش هستی.
اي چراغ هر بهانه از تو روشن از تو روشن
اي كه حرفاي قشنگت منو آشتي داده با من
منو گنجشك هاي خونه ديدنت عادتمونه
به هواي ديدن تو پر مي گيريم از تو لونه
باز ميايم كه مثل هر روز برامون دونه بپاشي
من و گنجشكها مي ميريم تو اگه خونه نباشي
تو اگه خونه نباشي
مهدیه....
امیدوارم دلم روزی مرا ببخشد . اگر می دانستم که از دوری تو این همه
زجر می کشد و دچار نگرانی و تپش می شود ، هرگز نمی گفتم :
" دوستت دارم "
چرا وقتي كه آدم تنها مي شه
غم و غصه اش قد يه دنيا مي شه
ميره يه گوشه اي پنهون مي شينه
اون جا رو مثل يه زندون مي بينه
غم تنهايي اسيرت مي كنه
تا بخواي بجنبي پيرت مي كنه
وقتي كه تنها ميشم اشك تو چشام پر ميزنه
غم مياد يواش يواش خونه دل در ميزنه
ياد اون شبها مي افتم زير مهتاب بهار
توي جنگل لب چشمه منو يار
حیف لحظه های خوبی که برای تو گذاشتم حیف غصه ای که خوردم چون ازت خبر نداشتم
حیف اون روزها که کلی ناز چشماتو کشیدم حیف شوقی که تو گفتی داری اما من ندیدم
حیف حرفای قشنگی که برای تو نوشتم حیف رویاهام که واسه تو از قشنگیاش گذشتم
حیف شبها که نشستم با خیالت زیر مهتاب حیف وقت های که تلف شد واسه دیدن تو،تو خواب
حیف باوفایی من حیف عشق و اعتمادم حیف اون بوسه هایی که توی ماشین به تو دادم
حیف اشکهایی که ریختم وسه تو دم سپیده حیف احساس و خیالم ، حیف اون عشق و عقیده
حیف قلبم که یه روزی دادمش دستت امانت حیف اعتماد اون روز حیف واژه خیانت
حیف اون کسی که دایم عاشقم بود توی رویا حیف تو از راه رسیدی اونو دادمش به دریا
حیف چشم هایی که گفتم به تو با لبهای خندون حیف آرزوی دیدار با تو بودن زیر بارون
آتش عشق اگر در دل من خانه نداشت عمر بی حاصل من این همه افسانه نداشت
شرمنده ام زبان دلم وانمي شود
احساس لال من به تو گويانمي شود
شرمنده ام اي واژه هاي ناب ناب
گويا براي قلم واژه پيدا نمي شود
با اينکه سبز است سينه بهار
اما براي قلم دل شکوفا نميشود
ديريست اسير بازي عشقيم
اين است که عاشقي معنا نمي شود
ده گل برايت ميفرستم آخرين
آخرين گل را مصنوعي ميفرستم
پس تا پژمرده شدن آخرين گل
دوست دارم
زیبارویان جهان رحم ندارد دلشان
باید از جان گذرد هر که شود عاشقشان
روز اول که سرشتند ز گل پیکرشان
تکه سنگی بود اندر دلشان همان شد گلشان
با تشکر از آقا مصطفی
وقتي از اشك از چشمانم مي ريزد تو را در اشكهايم ميبينم
زود اشكهايم را پاك ميكنم تا كسي تو را نبيند
عشق يعني
كوچك كردن دنيا به اندازه يك نفر
و بزرگ كردن يك نفر به اندازه دنيا
وقتي دستات تو دستمه
يه بوسه از تو بستمه
بلا نبينه چشمات
چشات تموم هستمه
مردم هر چي ميخوان بزار بگن
من عاشقتم دوست دارمت
ميون خونه دلم فقط تو رو ميزارمت
مهديه....
توي سرماي زمستون يه كبوتر روي ايوون
خيس شده پرهاي نازش ديگه بالهاش نداره جون
پس به آسمون نگاه كرد ديگه چشماش شده خسته
آخه اون خبر نداره خودشم بارشو بسته
يه دلش پر اضطرابه يه دلش پر از اميده
توي آسمون آبي اون هنوز جفتي نديده
دلشو زده به دريا بره دنبالش به هر جا
اما افسوس يه شكارچي نشسته پشت درختها
تا بلند ميشه از ايوون ميريزه روي زمين خون
تا ميريزه رو زمين خون ميشينه جفتش رو ايوون
هر جمعه دارم من با خودم ميگم كه امروز تو مياي
اما وقتي كه ديگه غروب ميشه دلم ميدونه نمياي
هر غروبه جمعه من با يه سبد گلهاي پرپر
ميشينم منتظرت تا تو بيايي از سفر
همه هستي قلبم تو دو حرف خلاصه ميشه
عشق تو
بودن با تو
دو نياز زندگيشه
